Günlük hayatın içerisinde “öylece durdum” dediğimiz anlar ne kadar az, çocuklardan öğreneceğimiz şeyler ne çok. Gün içerisinde yorgun olduğunuzu hissedince o an durup, soluklanmak mesela, rüzgarın sesini duyduğumuzda durup kulak kesilmek, yolda yürürken durup bulutlara bakmak. Öylece durdu… Koşturdu, yemek yedi, oyun oynadı, kitabına baktı ve kitabın orta yerinde küt diye yere yatıp ağacın yapraklarını... Okumaya Devam et →
ölü taklidi yapmak
“Övgü, yardım ve hatta bir bakış bile onu rahatsız etmek veya faaliyeti yok etmek için yeterli olabilir. Söylemesi garip görünüyor, ancak bu, çocuk yalnızca izlendiğinin farkına varsa bile gerçekleşebilir. Ne de olsa, bazen birisi ne yaptığımızı izlerse çalışmaya devam edemeyeceğimizi hissederiz. Öğretmene ve ebeveyne başarı getiren büyük ilke şudur: Konsantrasyon başlar başlamaz, çocuk yokmuş gibi... Okumaya Devam et →