İddialı kitap isimleri beni bir adım kendinden uzaklaştırsa da ben bu kitabı aylarca yanımda gezdirdim, arada başka kitaplar bitirdim ve bugün -sonunda- bitirdim.
Bir yandan içerik olarak daha önce okuduğum ebeveynlik yoldaşı kitaplara benziyor, bir yandan çok farklı. Sanırım kitabın en sevdiğim yanı dilinin çok akıcı, anlaşılır ve YARGISIZ olması oldu. Her şeyin temelinde ve her şeyden daha önemli olanın çocuğumuzla aramızdaki ilişki ve bağ olduğunu anlatıyor tüm kitap boyunca aslında. Bu aralar meselem bunlar olduğu için sanırım iyi geldi okumak.
Görsellerdeki maddeler kitabın sonunda tatlı bir özet mahiyetinde verilmiş…
Aşağıdakiler de bende kalanlardan bazıları:
☀️”Çocuklarımızla bağlarımız, hayatımızın en önemli ve şekillendirici ilişkileri olabilir; çocuklarımız yetişkin olduklarında da onları sevmenin yanı sıra, onlara saygı duymaya da devam ederek, bu ilişkileri kollamamız gerekir.”
☀️”Kendi çocukluklarımıza bakıp, bunun bizim çocuklarımızın çocukluğunu nasıl etkilediğini anlamamız iyi olur. Şimdi bizler yetişkin olmuşken, kendi ebeveynlerimizin bize nasıl davrandığına bakmamız ve onların yaptıklarından neleri aynen yapmak isteyip, neleri farklı yapmak istediğimizi görmek iyi olur.”
☀️”Ama duygular, yaşanmalarına izin verilmediğinde ortadan kaybolmazlar. Sadece saklanırlar, kokuşup/iltihaplanıp ileride bir zaman sorun yaratırlar. Şunu düşünün: Ne zaman en yüksek sesinizle bağırmak istersiniz? Duyulmadığınız zaman. Duyguların duyulması gerekir.”
☀️”Ebeveynlik yapabilmemiz için, bize ebeveynlik yapılması gerek.”
☀️”Kendimizi sakinleştirmeyi başkaları tarafından sakinleştirilerek öğreniriz.”
Varsa bu kitabı okuyanlar, yorumlarda buluşalım mı?
melisa unat 
Yorum bırakın