
Karlı bir kış gününde diye başlamış hikaye…
Dışarıda kar fırtınası olması ya da havanın eksi bilmemkaç derece olması çocuğun keşif isteğini engellemiyor gördüğünüz gibi. Gün boyunca sürekli bu balkonun ya kapısının önünde ya da arkasındaydı Eren. Çünkü gözlemleyecek çok şey vardı; karda yem bulamayan kuşlar balkonumuzdaki yemliğe geldiler mesela sürekli, çevredeki her çeşit kuşu misafir ettik sanırım. Kar zaten başlı başına büyüleyici bir şey, hele aralıksız yağdığında. Karla mücadele eden abiler vardı bir de izlenecek. Arada kar süpürmek, tadına bakmak da eğlenceli tabii.
Diyeceğim o ki, keşfedecek çocuğun önünde durulmuyor:) gerekirse eldiven yoksa çorap takılıyor o ellere yine keşfediliyor. Ne mutlu!
Yorum bırakın