“Dokunmak, kelimenin gerçek anlamıyla bebekleri hayata kavuşturur. Tensel uyaranların, dokunma, kucağa alma, pışpışlama okşama, masaj yapma emzirme gibi çok farklı biçimleri olabilir. Araştırmalar, dokunmanın bebeklerin gelişimini çarpıcı bir biçimde etkilediğini göstermiştir.

Dokunma ve sarılma, acının etkisini de azaltabilir.” diyor Aletha Solter Bilinçli Bebek’te.

Bazı günler çok dertli; kimi zaman büyüme ağrıları, kimi zaman ruhsal sancılı, “büyümek ne meşakkatli iş” dedirtiyor insana. İşte o günler her zamankinden çok temaslı, çok kucaklı, çok sarılmalı, oyuna dalmışken bile vücudunun küçücük bir noktasına değmeli oluyor. Yani Eren kendi yolunu buluyor, şifasını da kendi getiriyor. Sorunun ne olduğunu anlayamadığım bazı durumlarda beni çaresizlikten kurtaran da bu temaslar oluyor. Aslında dokunmak sadece bebekleri değil, yetişkinleri de hayata kavuşturuyor.

O zaman haydi, sarılalım🧡