Bir çocuk için çalışma; zihnini, bedenini ve kalbini tatmin edecek bir faaliyette bulunma anlamına gelir. Peki “Montessorik” çalışmaların özellikleri nedir?
1. Genel olarak bir beceriyi geliştirmeyi hedefler. Örneğin; üzerinde küçük bir delik olan kutuya top atmak çocuğun topu delikten içeri sokma becerisini geliştirir. Ancak bir tarafından top atıp, diğer tarafına basınca ses çıkan, bir diğer tarafını çekince titreyen bir oyuncak tek bir beceriye odaklanmaktan çok uzaktır.
2. Doğal malzemelerin ve gerçek araçların kullanımı tercih edilir. Çocuklar duyularıyla öğrenirler. Doğal materyaller güvenlik açısından uygun olmakla beraber, bu objelerin ağırlıkları da boyutlarıyla orantılı olacağından çocukların objeler hakkındaki bilgileri gerçekçi olacaktır. Kullanacağımız araçların gerçek olması da çocuğun gerçek işler yapmasını sağlayacaktır, işe yaramayan oyuncak bir elektrikli süpürge yerine çocuğun rahatça kullanabileceği küçük bir çalı süpürgesi gibi.
3. Çalışmalar eksiksiz, sağlam bir şekilde sunulur. Bir çalışmayı tamamlamak çocuğun uzmanlaşma hissini yaşaması için çok önemlidir. Örneğin; eksik parçalı bir yapboz çocuğu hayal kırıklığına uğratabilir. Parçası kırılmış ve bu yüzden sabit durması mümkün olmayan bir kule parçası sinirlendirmekten başka hiçbir amaca hizmet etmeyebilir.
4. Çalışmalar çoğunlukla tepsi ya da sepet içinde sunulur. Çocuğun çalışmayı seçme, çalışmayı yapmayı istediği yere taşıma, çalışmayı yapma ve sonunda bulduğu şekliyle raftaki yerine koyma adımlarından oluşan çalışma döngüsünü tamamlayabilmesi için ihtiyaç duyacağı her şey bu tepside ya da sepette bulunur.
5. Çocuklar tekrarla öğrenirler. Çocuğun beceri seviyesine hitap eden bir çalışma, çocuğu tekrar etmeye sevk eder. Çok basit bir çalışma çocuğu sıkabileceği gibi zor bir çalışma da denemekten vazgeçmesini sağlayabilir.
melisa unat 
Yorum bırakın